Από την Λία Σκουμπάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*
Η Χριστίνα η οποία ζούσε στην Θεσσαλονίκη αναγκάστηκε να μετακομίσει στην Αθήνα για μια καλύτερη ζωή με τη μητέρα της, αφού ο πατέρας τους τους εγκατέλειψε. Οι συνθήκες ήταν δύσκολες και από ντροπή για αυτές αναγκάζεται να λέει ψέματα. Όλα ξεκινούν στο ιδιωτικό σχολείο που γράφεται λόγω του θείου της και έρχεται αντιμέτωπη με τους νέους της συμμαθητές.
Τα γεγονότα συμβαίνουν στην Αθήνα στη δεκαετία του ΄60. Η φράση που εντυπωσίασε από το κείμενο είναι "πάντα βιάζομαι στις κρίσεις μου" στη σελίδα 132 γιατί είναι μια φράση που δε τη συναντάμε στην καθημερινότητα αλλά πρόκειται για κάτι που κάνουνε οι περισσότεροι. Είναι γεγονός ότι όλοι μας βιαζόμαστε να κρίνουμε τους συνανθρώπους μας χωρίς να εξετάζουμε τι κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά τους. Ξεκινώντας το βιβλίο συγκινήθηκα για τη φιλία ανάμεσα στη Χριστίνα και τον Αλέξη και ανακουφίστηκα που η Χριστίνα βρήκε έναν αληθινό φίλο και ο καθένας πήρε αυτό που του αξίζει όπως η Τάνια που μένει μόνη της στο τέλος της ιστορίας.
Μετά το τέλος της ανάγνωσης καταλήγω ότι δεν πρέπει να λέμε ψέματα γιατί το έν ψέμα φέρνει το άλλο και όλα στο τέλος μαθαίνονται αργά ή γρήγορα και ντροπιάζεσαι.
*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.
Από την Μάγδα Αδαμίδη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*
Το θέμα του βιβλίου είναι οι προσπάθειες του Αχιλλέα και οι περιπέτειες μιας γυναίκας, της Ελένης, για να φτάσει κοντά στον εξόριστο άνδρα της. Κεντρικοί ήρωες είναι η Ελένη, ο Αχιλλέας, ο Ευγένιος και η Λίζα. Η αφήγηση ξεκινάει από την Αθήνα στο Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και τα γεγονότα συνεχίζουν να εκτυλίσσονται στην Ελλάδα, τη Ρώμη και την Τασκένδη.
Η φράση "Όλο τα παλιά θυμόμαστε. Μας βαριούνται. Δεν λέμε να τα ξεχάσουμε, είναι όλη μας η ζωή." με εντυπωσίασε γιατί ξέρω πως αν το παρελθόν σε έχει σημαδέψει και οι αναμνήσεις είναι τόσο σημαντικές ώστε να καθορίσουν όλη σου τη ζωή και είναι αδύνατο να τις ξεχάσεις. Τελειώνοντας το βιβλίο συγκινήθηκα που η Ελένη είχε περάσει τόσα για να συναντήσει τον άνδρα της κι όμως συνέχιζε ακάθεκτη ώστε να πετύχει το σκοπό της. Μάλιστα ταυτίζομαι με την Ελένη γιατί είμαστε και οι δυο ευαίσθητες και πεισματάρες. Συμπεραίνω ότι όταν κυνηγάς να πετύχεις κάτι με όλη σου τη θέληση είναι αδύνατο να αποτύχεις.
*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.
Από την Δασκαλάκη Αντωνία
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*
Το θέμα του βιβλίου είναι ο μεγάλος περίπατος του μικρού Πέτρου και της οικογένειάς του στα χρόνια της κατοχής στην Αθήνα που οι άνθρωποι ζούσαν με το φόβο του θανάτου από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς ή από την πείνα. Η αφήγηση εκτυλίσσεται στην Αθήνα από τις 27 Οκτωβρίου 1940 έως στις 12 Οκτωβρίου 1944 όταν ελευθερώθηκε η Ελλάδα.
"Ο εχθρός χωρίς όπλα, ο εχθρός που έχει μίσος στα μάτια είναι ο πιο δυνατός". Αυτή η φράση με εντυπωσίασε γιατί όσο δυνατός κι είναι ο κατακτητής, οι κατακτημένοι είναι πιο δυνατοί γιατί παλεύουν για τη λευτεριά και αγωνίζονται με μίσος για την αδικία. Νιώθω τυχερός που είμαι ελεύθερος, που οι μέρες ξεχωρίζουν, που οι άνθρωποι δεν πέφτουν στο πεζοδρόμιο από την πείνα, που κάποιοι πάλεψαν για να ελευθερωθούμε, που μπορούμε να ανοίγουμε τα παραθυρόφυλλα και δε φοβόμαστε να περπατάμε στους δρόμους.
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι οι άνθρωποι στα δύσκολα πρέπει να αναλαμβάνουν ευθύνες για όλους και να μη περιχαρακόνωνται στο προσωπικό τους συμφέρον.
*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.
Από την Μάγδα Αδαμίδη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*
Στο βιβλίο περιγράφεται η σχέση της Λίας, μιας δημοσιογράφου, με το αφεντικό της καθώς και με τους ανθρώπους που ζούσαν κοντά σ' αυτόν. Πρωταγωνιστούν η Λία που είναι δημοσιογράφος και το αφεντικό της που είναι ένας παράξενος άνθρωπος. Η αφήγηση εκτυλίσσεται στην Αθήνα περίπου μετά το 2ο Παγκόσμιο πόλεμο και τον Εμφύλιο.
Η φράση που με εντυπωσίασε και εξόργισε γιατί κατάλαβα το άδικο βλέποντας την εκμετάλλευση του εργαζόμενου από τον εργοδότη είναι: "Στο κάτω κάτω πως καταδεχόταν εκείνος που ξόδευε τόσα και τόσα λεφτά σε γλέντια, να στερήσει το δίκιο μιας φτωχής γυναίκας. Μήπως ήξερε τι θα πει οκτάωρο; Τι αγώνες είχαν γίνει για να το κερδίσουν οι εργαζόμενοι...".
Μόλις ολοκλήρωσα την ανάγνωση του βιβλίου, ένιωσα ανακούφιση γιατί παρόλα τα γεγονότα και τις παρεξηγήσεις που συνέβησαν, στο τέλος υπήρξε αίσιο και συγκινητικό τέλος.
Νομίζω ότι μοιάζω με τη Λία γιατί με ψυχραιμία προσπαθώ να λύσω το κάθε πρόβλημα, θέλω να τα πηγαίνω καλά με όλους και πάντα υποστηρίζω τα δικαιώματά μου.
Το συμπέρασμα είναι ότι οι ανθρώπινες σχέσεις συχνά δοκιμάζονται, αλλά αν υπάρχει καλή θέληση αυτό μπορεί να ξεπεραστεί.
*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.
Από τον Στέλιο Μάρακα
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*
Θέμα του βιβλίου είναι τα βασανιστήρια που γίνονταν στο Μαουτχάουζεν, η απελευθέρωση των ανθρώπων βασισμένα σε πραγματικά γεγονότα. Αφηγητής είναι ο Ιάκωβος Καμπανέλης που έζησε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν από το 1943 εως το 1945. Άλλοι ήρωες του βιβλίου είναι η Γιαννίνα, ο Αντώνης, ο Πέτρος, ο Ιωνάς, ο Θανάσης κα. Όλη η αφήγηση εκτυλίσσεται στο συγκεκριμένο στρατόπεδο.
Η φράση "πρέπει να βάλεις μια κρούστα τρέλας για να επιζήσεις" που είπε ο Γιόζεφ Μπαλλίνα με εντυπωσίασε διότι δείχνει ότι ο παραλογισμός που επικρατούσε στο στρατόπεδο δημιουργούσε την ανάγκη μιας ψυχολογικής αποστασιοποιήσης στους κρατούμενους προκειμένου να καταφέρουν να επιβιώσουν.
Μαθαίνοντας για τις καταστάσεις που συνέβησαν ένιωσα λύπη και τρόμο. Στο Μαουτχάουζεν θυσιάστηκαν πολλοί και χύθηκε πολύ αίμα αλλά αυτό δεν δίδαξε στους ανθρώπους που συνεχίζουν να πολεμούν, να φανατίζονται, να τρομοκρατούν κάνοντας τα ίδια λάθη.
*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.
Από την Δασκαλάκη Αντωνία
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*
Θέμα του βιβλίου είναι η ατίθαση συμπεριφορά του μικρού Πασχάλη ο οποίος λόγω της απώλειας του πατέρά του έχει αγενή συμπεριφορά προς το δάσκαλο, τη μητέρα του και όχι μόνο. Ο υπομονετικός δάσκαλος προσπαθεί να του αλλάξει συμπεριφορά. Θα τα καταφέρει άραγε;
Κεντρικοί ήρωες του βιβλίου είναι ο ατίθασος Πασχάλης, η μητέρα του και ο καινούργιος δάσκαλος Κος Αρβανίτης.
Η αφήγηση εκτυλίσσεται στο σπίτι του Πασχάλη αλλά κυρίως στο σχολείο του αρκετά χρόνια πριν. Μετά την ολοκλήρωση του βιβλίου χάρηκα για την εξέλιξη του Πασχάλη και τον δάσκαλό του που κατόρθωσε να τον βοηθήσει αλλά και θαύμασα τη μητέρα του Πασχάλη που παρά των οικογενειακών προβλημάτων τόσα χρόνια έκανε τα πάντα γι' αυτόν ενώ αυτός είχε άσχημη συμπεριφορά.
Το συμπέρασμα που βγάζω μετά την ανάγνωση του βιβλίου είναι ότι για καθένα παρά τη συμπεριφορά του μπορεί να βρεθεί ένας δάσκαλος που θα του αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται.
*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.
Από την Ελένη Στρατουδάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*
Το θέμα του βιβλίου είναι κυρίως η επιστροφή της Ζωής στη Βαγία, ένα μέρος στην Αίγινα όπου είχε περάσει τις παιδικές της διακοπές, μαζί με τον άντρα και τα παιδιά της. Μια φίλη τους όμως η Νικόλ θέλει να βρει πληροφορίες για έναν Γερμανό τον Χανς ο οποίος έζησε στη Βαγία στα χρόνια της κατοχής όταν έχασε τη μνήμη του. Το αποτέλεσμα είναι τα παιδιά της Ζωής και οι φίλοι τους να μάθουν για ένα θησαυρό που έκρυψε ο Χανς και τον οποίο καταφέρνουν να βρουν.
Πρωταγωνιστούν η Ζωή, ο Αλέξης, η Νικόλ, η Σοφία, η Ράνια, ο Άγγελος και η Λίνα.
Με εντυπωσίασε η παράγραφος "οι αρχαιολόγοι ....κι αργότερα Αφαίη" γιατί ο Άγγελος αν και ήταν μικρός είχε τόσες γνώσεις για αυτό το μέρος και γενικά ήταν πολύ έξυπνος.
Το βιβλίο μου άρεσε ιδιαίτερα γιατί είχε περιπέτεια και ήταν ευανάγνωστο με αποτέλεσμα να με ενθουσιάσει. Ταυτίστηκα με τη Ράνια γιατί αντιμετώπισε ψύχραιμα τον τραυματισμό της αδερφής της.
Το βιβλίο μας αποκαλύπτει το πείσμα των παιδιών να βρουν το θησαυρό του Γερμανού όπου παρ' όλες τις αποτυχίες τους συνέχισαν την προσπάθειά τους μέχρι να πετύχουν.
*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.
