"Σοφία" της Ζωρζ Σαρή

Από την Δασκαλάκη Αντωνία
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Θέμα του βιβλίου είναι το τεράστιο πρόβλημα όταν ανήλικα παιδιά αναγκάζονται να δουλέψουν και στερούνται τη μόρφωση και την εκπαίδευση. Μας παραδειγματίζει με τη Σοφία που από τη Βαγία πήγε στην Αθήνα στο σπίτι των Πολυχρονιάδη με σκοπό να την "υπηρετεί" αλλά ήταν τυχερή και η οικογένειά της έδωσε την ευκαιρία της εκπαίδευσης.
Η κεντρική ηρωίδα είναι η Σοφία και η αφήγηση εκτυλίσσεται στην Αθήνα και στη Βαγία της Αίγινας στις αρχές του 20ου αιώνα.
"Τουλάχιστον πάρε κανένα κοριτσάκι από το χωριό, ένα ορφανό, να σου σκουπίζει, να τρέχει στον μπακάλη, να σου ποτίζει, οι γλάστρες σου μαράθηκαν, κρίμα ...". Αυτή η φράση με εντυπωσίασε γιατί οι άνθρωποι εκείνη την εποχή θεωρούσαν φυσιολογικό τη δουλεία των ανήλικων. Αντίθετα σήμερα, στην Ελλάδα είναι σπάνιο να έχεις δουλάκι γιατί ευτυχώς δίνεται η ευκαιρία της δωρεάν εκπαίδευσης και τα παιδιά μορφώνονται.
Μετά την ολοκλήρωση του βιβλίου νιώθω λύπη γιατί τόσα παιδιά περνούσαν τη ζωή τους δουλεύοντας σκληρά και γιατί οι γονείς τους αναγκάζονταν να τα "παρατήσουν" στέλνοντάς τα να δουλέψουν. Επιπλέον νιώθω χαρά γιατί η Σοφία μέσω της οικογένειας Πολυχρονιάδη καθώς και με τα ιδιαίτερα χαρίσματά της, ξεκίνησε την εκπαίδευσή της.
Καταλήγω ότι οι άνθρωποι για να έχουν καλές χέσεις μεταξύ τους δεν έχει σημασία αν είναι πλούσιοι ή φτωχοί.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Ε.Π." της Ζωρζ Σαρή

Από την Ψωμά Χριστίνα
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Στο βιβλίο πρωταγωνιστεί ένα κορίτσι του οποίου ο πατέρας είναι καθηγητής Γαλλικών σε γυμνάσιο θηλέων με μια πολύ αυστηρή διευθύντρια. Παρουσιάζονται οι φιλίες του στο γυμνάσιο με τα άλλα κορίτσια, γεμάτες όνειρα, ζαβολιές και τσακωμούς καθώς και ο όρκος τους να μείνουν "Ενωμένες για Πάντα".
Η αφήγηση εκτυλίσσεται πριν το Β΄παγκόσμιο πόλεμο σε σχολή θηλέων στην Αθήνα.
Τα συναισθήματά μου στο τέλος είναι θετικά για τη σύνδεση της Άλκης με τη Ζώρζ. Καταλαβαίνω ότι σε μια ηλικία αθωότητας τα κορίτσια αλληλοστηρίζονταν και συνδέονταν με μοναδικό τρόπο.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Κρίμα κι άδικο" της Ζωρζ Σαρή

Από την Αδαμίδη Μάγδα
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*



Το θέμα του βιβλίου είναι η αγάπη μιας μάνας για το παιδί της και η ανάγκη της να το δει, καθώς και η στοργή της ίδιας γυναίκας για το μικρό εγγόνι της.
Οι κεντρικοί ήρωες του βιβλίου, είναι η μητέρα και η γιαγιά, γριά Κορτέσα, το εγγόνι της ο μικρός Ηλίας και ο γιος της, ο Δημήτρης που είναι μετανάστης στην Ολλανδία.
Η αφήγηση εκτυλίσσεται γύρω στο 1990, στη Φθιώτιδα και πιο συγκεκριμένα στον Πλατανιά ένα μικρό χωριό του νομού.
Η φράση "χάθηκε το φως του κόσμου" που αντικατοπτρίζει τα συναισθήματα της Κορτέσας όταν μαθαίνει για τον άδικο χαμό του γιου της, με εντυπωσίασε. Περιγράφει πόσο σημαντικός ήταν ο γιος για τη μητέρα του που η ύπαρξή του για κείνη ήταν σαν το φως του κόσμου.
Αφού ολοκλήρωσα το βιβλίο ένιωσα πολύ συγκινημένη για τον πόνο της Κορτέσας για το Δημήτρη. Με συγκίνησε επίσης η απόφασή της να συνεχίσει τη ζωή της και να αφιερωθεί στα τρία αγαπημένα της εγγόνια.
Τελικά καταλήγω πως στη ζωή παρά τις δυσκολίες της, αν υπάρχουν αγάπη και ελπίδα τα εμπόδια ξεπερνιούνται.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Μαουτχάζεν" του Ιάκωβου Καμπανέλλη

Από την Αγγελάκη Φιλίππα
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Το βιβλίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και περιγράφει τη ζωή του Ιάκωβου Καμπανέλλη στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάζεν, κατά το Β΄παγκόσμιο πόλεμο αλλά και μετά την απελευθέρωση, την πορεία του μέχρι την Ιταλία και στη συνέχεια την Ελλάδα καθώς και τη γνωριμία του με την Αφγανή Γιαννίνα.
Οι κεντρικοί ήρωες του βιβλίου είναι ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και η φίλη του Γιαννίνα η οποία τελικά προτίμησε την ήρεμη και άνετη ζωή που θα είχε στην Ιταλία από μια μεγάλη γεμάτη περιπέτειες πορεία μέχρι την Ελλάδα, όπου θα την περίμενε ένα αβέβαιο μέλλον.
Η αφήγηση εκτυλίσσεται σχεδόν στο σύνολό της στο στρατόπεδο συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας του Μαουτχάζεν από το 1943 οπότε έφτασε ο Καμπανέλλης έως τον Αύγουστο του 1945 που αποχώρησε η τελευταία αποστολή Εβραίων την Παλαιστίνη. Ο Ιάκωβος είχε αποφασίσει να μείνει μαζί τους αντί να φύγει με την πρώτη αποστολή για Ελλάδα γιατί δε θεώρησε σωστό να τους αφήσει τη στιγμή που τον είχαν εκλέξει εκπρόσωπό τους.
Με σόκαρε ιδιαίτερα μια φράση που είπε ένας Γερμανός Ες Ες ο οποίος είχε διατάξει να κόψουν το σώμα ενός Ρώσου σε λωρίδες και να το χρησιμοποιήσουν ως καύσιμο λέγοντας "καλύτερα οι Ρώσοι παρά τα όμορφα γερμανικά δάση μας" δείχνοντας έτσι πόση αξία έδινα οι Γερμανοί στις ζωές των εχθρών τους αλλά και το ρατσισμό να πιστεύουν πως οτιδήποτε γερμανικό είχε μεγαλύτερη αξία από τις ζωές των άλλων λαών. 
Εγώ ταυτίζομαι με τη γενναία και αποφασιστική κυρία Χασσλ που προκειμένου να σώσει αυτόν που αγαπούσε δε δίστασε να παρακαλέσει τους εχθρούς της.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Ο μικρός πρίγκιπας" του Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ

Από την Καστρινάκη Σοφία
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Ο μικρός πρίγκιπας μετά από τις δροσερές αναμνήσεις του ταξιδιού του, ξετυλίγει μπροστά στα μάτια του πιλότου όλη την επιπολαιότητα, την υπεροψία, τη μιζέρια, τη δίψα για εξουσία και λεφτά των ανθρώπων. Απλά, χωρίς ίχνος διδακτικού τόνου, χωρίς μελοδραματισμούς και υπερβολές κάθε περιγραφή του μικρού πρίγκιπα, κάθε συζήτησή του με τα λουλούδια, την αλεπού και το φίδι  είναι μάθημα ζωής, μια συνεχής αναζήτηση για την αλήθεια. 

Το βιβλίο γράφτηκε το 1943. Ο τόπος της αφήγησης είναι η έρημος Σαχάρα όπου ο αφηγητής προσγείωσε το αεροπλάνό του έπειτα από πιθανή βλάβη.

Η φράση που με εντυπωσίασε ήταν "δημιουργώ δεσμούς" γιατί το να ημερώσεις κάποιον είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις, όπως έκανε ο πρίγκιπας με την αλεπού. Νιώθω πως είναι πολύ καλό να έχεις φίλους καθώς επίσης και να ταξιδεύεις. Ένιωσα λύπη όταν  ο μικρός πρίγκιπας πέθανε από το δάγκωμα του φιδιού.

Αυτό που μου έμεινε από την ανάγνωση είναι το ταξίδι και η δημιουργία "δεσμών".

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ"

Από την Λούλο Ροζαλίντα
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

 

Η Άννα ήταν ένα μοναχικό κορίτσι επειδή η οικογένειά της ασχολούνταν μόνο με τη μεγάλη της αδελφή. Για ότι συνέβαινε στο σπίτι το φταίξιμο έπεφτε στην Άννα και αυτό την στεναχωρούσε ειδικά σε σχέση με τον πατέρα της τον οποίο αγαπούσε πολύ και αυτός υποστήριζε μόνο την αδερφή της. Η Άννα στα γενέθλιά της πήρε ένα ημερολόγιο στο οποίο έγραφε σχεδόν κάθε μέρα.Μετά από λίγο καιρό η Άννα γνώρισε ένα αγόρι και το ερωτεύτηκε. Ήταν μαζί αλλά όχι για πολύ επειδή η Άννα αρρώστησε και πέθανε αργότερα. 

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

'Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου' της Άλκης Ζέη

Από τον Γιάννη Μποτωνάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Το βιβλίο έχει ως θέμα μια αληθινή ιστορία. Ένα πόλεμο που έζησαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας. Ο Πέτρος ζει αυτόν το πόλεμο μαζί με τους φίλους και την οικογένειά του. Όταν όμως αρχίσει να χάνει πρόσωπα που αγάπησε, τότε η αγωνία για το τέλος του πολέμου μεγαλώνει.

Οι κεντρικοί ήρωες του βιβλίου της Άλκης Ζέη είναι ο πρωταγωνιστής Πέτρος, η αδελφή του Αντιγόνη, οι γονείς του, ο παππούς του και οι φίλοι του όπως η Δροσούλα, ο Σωτήρης και άλλοι.

Η αφήγηση εκτυλίσσεται στην Αθήνα από τον Οκτώβριο του 1940.

"Έφερα το ΣΥΣΣΊΤΙΟ, είπε τόσο περήφανος λες και είχε βγει πρώτος στην τάξη."

Αυτή η φράση με εντυπωσίασε γιατί δείχνει τη φτώχεια και την πείνα που είχαν οι άνθρωποι τότε.

Μετά την ανάγνωση του βιβλίου ένιωσα στεναχώρια και λύπη. Κατάλαβα ότι δεν πρέπει να κρίνουμε κάποιον από την εμφάνιση και την οικονομική δυνατότητά του και πρέπει να μην είμαστε αχάριστοι με τη ζωή που μας προσφέρεται.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.