"Αστραδενή" της Ευγενίας Φακίνου

Από τη Μαρία Κομπιτσάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Το θέμα του βιβλίου είναι πως μια κοπέλα, η Αστραδενή, φεύγει από το νησί της για να πάει στην Αθήνα. Εκείνη νομίζει πως θά 'ναι καλό γι΄αυτήν και την οικογένειά της όμως αυτοί αναγκάζονται να πάνε και εκείνη δεν το ήξερε. Κεντρικοί ήρωες του βιβλίου είναι η Αστραδενή, η οικογένειά της και οι καθηγήτριες. Η αφήγηση εκτυλίσσεται στη Σύμη τη δεκαετία του '70.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Η μεγάλη πράσινη" της Ευγενίας Φακίνου

Από τη Θεανώ Σεργάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Το θέμα του βιβλίου είναι οι φόβοι των ανθρώπων που τους κρατάνε μακριά από τα όνειρά τους. Έτσι εδώ η Ιωάννα προσπαθεί να πραγματοποιήσει το όνειρό της και να γίνει ζωγράφος. Πρωταγωνιστούν η Ιωάννα και ο Ασημάκης. Ενώ η ιστορία εκτυλίσσεται στο χωριό Άγιος Βασίλειος το 1987. Με εντυπωσίασε η φράση "... έτσι η Ιωάννα, μετά από πέντε μήνες και έξι μέρες χάρη στην ωκεάνια θάλασσα του Αιγαίου, στις πολύχρωμες γυναικείες κορδέλες, στον Απηλιώτη άνεμο, στην πρωινή ομίχλη του ανατολικού Κισσάβου, χάρη στα καραγάτσια και τις καστανιές αλλά κυρίως στον Οδυσσέα, ξανάρχισε να βλέπει όνειρα. Στο τέλος νιώθω επιθυμία για την εκπλήρωση μελλοντικών ονείρων, χαρά και ενθουσιασμό. Πιστεύω ότι μοιάζω περισσότερο με το χαρακτήρα του Ασημάκη γιατί ήταν ένα δειλό παιδί που ήθελε να εκπληρώσει τα όνειρά του και τα κατάφερε.
Το συμπέρασμά μου μετά το τέλος της ανάγνωσης του βιβλίου είναι ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε να αλλάξουμε γιατί διαφορετικά θα παραμείνουμε με ανεκπλήρωτα όνειρα στη ρουτίνα μας.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Η μεγάλη πράσινη" της Ευγενίας Φακίνου

Από την Άννα Γεωργίου
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Η Ιωάννα ξαφνικά εγκαταλείπει τη ζωή της στην Αθήνα επειδή θέλει να αρχίσει να ονειρεύεται ξανά. Πραγματοποιεί ένα ταξίδι στην επαρχία για να ξαναβρεί τον εαυτό της και να ακολουθήσει τα όνειρά της. Σε όλο αυτό το ταξίδι υπάρχουν στιγμές πόνου και φόβου και περιγράφονται τα συναισθήματά της. Ταυτόχρονα εντοπίζονται σε διάφορα σημεία του βιβλίου σημαντικά σταυροδρόμια της ζωής της. Στην αρχή η Ιωάννα βρίσκεται σ' ένα χωριό, τον Άγιο Βλάσση στη Λάρισα ενώ πριν πάει εκεί ζούσε στην Αθήνα στην Κυψέλη. Κατόπιν πηγαίνει στο Μυστρά της Λακωνίας για να βρει τη μοναχή που ζούσε στο μοναστήρι Παντάνασσα. Αργότερα η Ιωάννα γνώρισε το νεαρό και πήγαν μαζί στη Μονεμβασιά.
Η φράση που με εντυπωσίασε ήταν "ψάχνω να βρω τα όνειρά μου" γιατί η Ιωάννα μέσα στο φόβο της όταν συνάντησε το Νικόλα μέσα στη σπηλιά του απάντησε χωρίς δικαιολογίες και με πολλή ειλικρίνεια τον πραγματικό λόγο για τον οποίο έφυγε από την Αθήνα.
Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης του βιβλίου κατάλαβα πως ποτέ δεν πρέπει να αφήνουμε τα όνειρά μας έτσι απλά, αλλά να παλεύουμε για εκείνα μέχρι να τα πετύχουμε. Νιώθω πολύ χαρούμενη που η Ιωάννα κατάφερε να αφήσει πίσω τα παλιά που δεν την έκαναν χαρούμενη και να ξεκινήσει κάτι που δεν προσπάθησε κι εκείνη ήταν η στιγμή.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

¨Η μεγάλη πράσινη¨ της Ευγενίας Φακίνου

Από τον Νίκο Τωμαδάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Το θέμα του βιβλίου είναι η ζωή της Ιωάννας μετά τη μετανάστευσή της από την Αίγυπτο στη Βόρεια Ελλάδα. Η αφήγηση εκτυλίσσεται στη Βόρεια Ελλάδα μετά το 1900. Με εντυπωσίασε η φράση της γιαγιάς "Ιησούς Χριστός νικάει και όλα τα κακά σκορπάει" γιατί ενώ δεν ήξερε την Ιωάννα την ένιωσε ως απειλή για το χωριό. Τελειώνοντας το βιβλία ένιωσα ευχάριστα. Με εντυπωσίασε ο Μελέτης με το ουζερί και ταυτίζομαι μαζί μου γιατί είναι συμπονετικός και λίγο κουτσομπόλης γιατί ήθελε να μάθει πολλά πράγματα για την Ιωάννα. Το συμπέρασμα που βγάζω είναι πρέπει να γνωρίσεις κάποιον για να τον κρίνεις.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Η μεγάλη πράσινη" της Ευγενίας Φακίνου

Από την Αριάδνη Ορφανουδάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Η Ιωάννα, μια μυστήρια κοπέλα, φτάνει σ'ένα χωριό στον Άγιο Βλάση. Μετά από σύσκεψη που γίνεται στο καφενείο του Μελέτη αποφασίζεται να τη φιλοξενήσει η Κα Νόνη. Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης ταυτίστηκα με την Ιωάννα και αισθάνθηκα όμορφα και συγκινημένη όταν η πρωταγωνίστρια τα καταφέρνει.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Η μεγάλη πράσινη" της Ευγενίας Φακίνου

Από την Λούλο Ροζαλίντα
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Το βιβλίο αυτό ήταν από τα πιο ωραία βιβλία που έχω διαβάσει. Αναφέρεται σε μια κοπέλα που είναι ζωγράφος και φοβάται τη θάλασσα αν και δεν έχει πάει ποτέ να τη δει επειδή είναι πολύ μακριά. Στο τέλος όμως ξεπερνά το φόβο της και αυτό πιστεύω πρέπει να κάνουμε όλοι. Πρέπει να ξεπερνάμε τους φόβους μας οι οποίοι δεν είναι τόσο τρομακτικοί όσο νομίζουμε.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Έρως, θέρος, πόλεμος" της Ευγενίας Φακίνου

Από την Άρτεμη Παπαζαχαρή- Φελεσάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Σύμη 1919-1931. Η Ελένη είναι μια γυναίκα που μαζί με το Σωτήρη έκανε δύο μεγάλες κόρες, τη Μαρία, μία μικρότερη και ένα μικρό γιο. Απ' όλα τα παιδιά η Μαρία ξεχώριζε. Ήταν η πρώτη που πήγε σχολείο και ακολούθησαν τα μικρά της αδέρφια.. Εκείνη την εποχή εμφανίστηκε το ραδιόφωνο και το ηλεκτρικό (το ηλεκτρικό ήταν από τους πρώτους που το είδε στη Σύμη, έκανε κύκλους γύρω από τα φώτα και της φαινόταν μαγικό).
Αλεξάνδρεια 1931-1945. Η Μαρία δώδεκα χρονών πήγε στην Αίγυπτο, στην Αλεξάνδρεια και εκεί γνώρισε την Κα Θέκλα που φρόντισε τη Μαρία μέχρι να έρθει η ώρα να φύγει για το Πορτ Τεουφίκ που έμεινε στη θεία της, η οποία της είχε τάξει σπουδές και καλό γάμο. Τελικά κατέληξε να δουλεύει για το γιο της θείας της, δηλαδή να φροντίζει το παιδί του και  να κάνει δουλειές στο σπίτι. Με αφορμή ένα τσακωμό η Μαρία είπε όσα είχαν συμβεί σε μια Γαλλίδα την Μαντάμ Αλουάρ και έμεινε μαζί της στο Πορτ Σάιντ. Η μαντάμ Αλουάρ της έμαθε γαλλικά κι ο μάγειρας του σπιτιού της έμαθε να μαγειρεύει. Ταυτόχρονα διάβαζε βιβλία ιατρικής και έμαθε να κάνει ενέσεις κι απ' αυτό να βγάζει κάποια χρήματα. Ένα καλοκαίρι επισκέφτηκε την οικογένειά της στη Σύμη. Γύρισε στο Πορτ Σάιντ. Λίγο καιρό αργότερα πληροφορήθηκε ότι ο μικρός της αδερφός είχε πεθάνει. Εκείνη στεναχωρήθηκε, έβαλε μαύρα ρούχα και δεν ήταν ευδιάθετη.  Σ' ένα πάρτυ Χριστουγέννων γνώρισε τον Πήτερ με τον οποίο ήταν έτοιμοι να παντρευτούν. Η μαντάμ Αλουάρ πέθανε όταν έμαθε από το ραδιόφωνο ότι η Γαλλία κατακτήθηκε από τους Γερμανούς αφού δεν ήθελε να τρώει και ούσα ογδόντα χρονών πέθανε από ασιτία. Ύστερα, λίγες μέρες πριν παντρευτεί η Μαρία τον Πήτερ, αυτός σκοτώθηκε σε μια αποστολή από μια βόμβα. Τότε η Μαρία αποφάσισε να φύγει, πήγε στην Αλεξάνδρεια όπου δούλευε σ' ένα νοσοκομείο και ξαναβρήκε την Κα Θέκλα. Μετά από διάφορα γεγονότα που συνέβησαν, η Μαρία γνώρισε τον Κυριάκο, παντρεύτηκαν μετά από καιρό και έκαναν ένα κοριτσάκι. Λίγο καιρό μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, το 1945, πήγαν στην Αθήνα, στο σπίτι που έμεναν οι γονείς του Κυριάκου. Εκεί έκαναν ένα δεύτερο κοριτσάκι αλλά δεν είχαν όσα χρήματα χρειάζονταν και η Μαρία άρχισε πάλι να δουλεύει κάνοντας ενέσεις. Οι κόρες της μεγάλωσαν και ο Κυριάκος πέθανε από έμφραγμα. Η Μαρία ήταν χάλια και δεν μπορούσε να το αντέξει. Οι κόρες της Μαρίας προσπαθούσαν να την κάνουν να ξεχάσει εκείνη όμως δε μπορούσε και έτσι το καλοκαίρι πήγε στη Σύμη στους δικούς της. Γύρισε στην Αθήνα μαυρισμένη από τον ήλιο και ανανεωμένη, όμως μετά από λίγο καιρό άρχισε να πονάει η μέση της. Οι κόρες της πίστευαν πως ήταν λόγω ηλικίας, ογδόντα χρονών, αλλά οι εξετάσεις έδειξαν ότι είχε κάποιο άλλο πρόβλημα και χρειάζονταν να κάνει εγχείρηση. Έκανε την εγχείρηση αλλά πάλι δεν ήταν καλά. Η μεγάλη της κόρη έβλεπε την Μαρία, την μητέρα της που τα μισάνοιχτα μάτια της κινούνταν γρήγορα λες και έβλεπε κάτι, της χάιδευε το χέρι και της μιλούσε σιγανά. Τότε μια νοσοκόμα της είπε τρυφερά "τράβηξε το χέρι σου παιδί μου, δεν την αφήνεις να φύγει". Τα χαρακτηριστικά της Μαρίας ήταν τραβηγμένα, δε μιλούσε, δεν επικοινωνούσε, μόνο ανάσαινε αργά και με κόπο. Τα μάτια όλων ήταν καρφωμένα στα χείλη της, στην ανάσα που ήταν όλο και πιο αργή μέχρι που κάποια στιγμή δε ξαναβγήκε. Σταμάτησε και η ανάσα των άλλων,περίμεναν και μ' έναν τελευταίο αναστεναγμό που ήρθε με καθυστέρηση η Μαρία έφυγε.στην κηδεία ήρθαν όλοι, φίλοι και συγγενείς από τη Σύμη, γείτονες από το σπίτι που έμενε. Όλοι έλεγαν πόσο τους είχε εξυπηρετήσει και τους είχε συμπαρασταθεί.
Έκπληκτη η μεγάλη της κόρη άκουσε μια φίλη της που είχε χρόνια να τη δει, να λέει πως κατά τη διάρκεια της Χούντας είχε κρύψει τον άνδρα της σ' ένα υπόγειο της πολυκατοικίας. "Είχε κοινωνική συνείδηση" είπε η φίλη και μ' αυτήν τη φράση αποκρυπτογραφήθηκε όλη η ζωή της Μαρίας. Ήταν μια τελετή με εκπλήξεις. Όταν έφτασε η στιγμή του ενταφιασμού στέκονταν όλοι γύρω από το φέρετρο. Η κόρη της δεν ήθελε να το ανοίξουν, ήθελε να τη θυμούνται όλοι όπως ήταν στα καλά της, όμορφη και ζωηρή. Τα τρία γεροντάκια, ο Γιάννης, ο Γιώργος και ο Άλκης, τρεις παλιοί φίλοι και "σωματοφύλακες" με το δικό τους τρόπο από την Αλεξάνδρεια, σε άθλια κατάσταση όλοι τους ήταν εκεί. Ο Άλκης ξέφυγε από τους άλλους και απαίτησε να ανοίξουν το φέρετρο. Το άνοιξαν, ο Άλκης έσκυψε, της χάιδεψε τα μαλλιά με μεγάλη τρυφερότητα, την φίλησε και της είπε: "Αντίο Μαριώ μου, αντίο Αλεξάνδρεια". 'Αντίο μαμά" είπε η κόρη της και ήταν η δικής τελευταία φράση που δεν τόλμησε να ξεστομίσει. Η πρώτη της κόρη ήθελε να την σκέφτεται και να την φαντάζεται μικρή κάτω από τον φανοστάτη, όταν ήρθαν τα ηλεκτρικά στη Σύμη, την έβλεπε να γυρίζει γύρω γύρω κυνηγώντας τη σκιά της, όπως η γάτα που προσπαθεί να πιάσει την ουρά της.Ζαλίστηκε και στάθηκε, τα φώτα της προκυμαίας έκαναν τρελούς κύκλους γύρω της. Καταλάβαινε ότι ζούσε κάτι μοναδικό, οτι ήταν μια κουκκίδα σε μια ιστορική στιγμή. Όταν συνήλθε από τη ζαλάδα και τα πράγματα πήραν την κανονική τους μορφή, δεν της άρεσαν, τα προτιμούσε τρελά και κινούμενα όπως ήταν πριν. άρχισε να τρέχει πάλι γύρω από το φανοστάτη κι έπειτα ζαλισμένη και παραπαίουσα στάθηκε κι έβλεπε τα φώτα να δίνουν παράσταση μόνο για εκείνη. "Ένα κοριτσάκι τρελάθηκε" φώναξε κάποιος ....

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.