"Τα ψάθινα καπέλα" της Μαργαρίτας Λυμπεράκη

Από την Εμμανουέλα Λίτσι
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Το θέμα του βιβλίου είναι τα τρία κορίτσια που διηγούνται το καλοκαίρι τους.Κεντρικοί ήρωες του βιβλίου είναι οι τρεις αδελφές, Η Μαρία, η Ινφάντα και η Κατερίνα, καθώς και ο πατέρας, η θεία Τερέζα και η μητέρα. Η αφήγηση εκτυλίσσεται στην Κηφισιά στην Αθήνα μεταξύ του 1935 και 1937. Η φράση του βιβλίου που μου αρέσει είναι "Τό ' χω αυτό,να φαντάζομαι διάφορα, να τα πλάθω μόνη μου,κι ύστερα να νομίζω πως είναι αληθινά." επειδή κάποιες φορές το κάνω και εγώ αυτό. Μετά την ανάγνωση του βιβλίου νιώθω χαρά γιατί θυμάμαι πολλά δικά μου καλοκαίρια.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Τα ψάθινα καπέλα" της Μαργαρίτας Λυμπεράκη

Από τον Ιπποκράτη Γαροφαλάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Η Κατερίνα διηγείται τις ιστορίες των καλοκαιριών που πέρασε με την οικογένειά της όταν ήταν έφηβη, με χιούμορ,φαντασία και με λίγη τρυφερότητα και μας εντυπωσιάζει με τις ιστορίες της. Πρωταγωνιστούν τρεις αδερφές, η Άννα, η Κατερίνα και η Ινφάντα. Τα γεγονότα συμβαίνουν στην Αττική τρία καλοκαίρια της δεκαετίας του '30.
Η φράση που μου έκανε εντύπωση είναι : "...και εμένα μου αρέσει η πυρκαγιά...". ¨όταν το είπε αυτό η Κατερίνα στην Ινφάντα ένιωσα ότι η Κατερίνα κατάλαβε τι σκεφτόταν η Ινφάντα. Ήθελε να την αφήσει ήσυχη, νομίζω.
Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης ένιωσα συγκίνηση επειδή θυμόμουν τα καλοκαίρια που περνουσα εγώ στην παραλία και το ξενοδοχείο του πατέρα μου. Γνώρισα πάρα πολλούς ανθρώπους απ' όλες τις χώρες του κόσμου και τους θυμάμαι όλους. Συνέκρινα τα καλοκαίρια των τριών κοριτσιών με τα δικά μου και χαιρόμουν και χαιρόμουν που θα έχω πολλά καλοκαίρια μπροστά μου.
Ο χαρακτήρας της Κατερίνας έχει ομοιότητες με το δικό μου γιατί μου αρέσει να διηγούμαι τις ιστορίες και περιπέτειές μου με χιούμορ. Νιώθω στο τέλος της ανάγνωσης ότι τα καλοκαίρια είναι στιγμές ελευθερίας και χαράς με γιορτές και γέλια.

"Τα ψάθινα καπέλα" της Μαργαρίτας Λυμπεράκη

Από την Ντανιέλλα Πέτκοβα
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*


Τρία κορίτσια, τρεις αδερφές, η Κατερίνα, η Ινφάντα και η Μαρία διηγούνται τις ιστορίες τους, τους έρωτές τους με φαντασία χιούμορ και απέραντη τρυφερότητα και πολλή νοσταλγία. Οι κεντρικοί ήρωες στο πρώτο και δεύτερο καλοκαίρι είναι οι τρεις αδερφές, ο πατέρας τους, η ξαδέρφη τους, ο θείος Αγησίλαος, ο άντρας της της Μαρίας, η Λώρα, η μητέρα των κοριτσιών και ο Ρουθ.
Τα ¨Ψάθινα καπέλα¨ αφηγούνται γεγονότα στην Αθήνα λίγο πριν από τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.
Μ' άρεσε πολύ η φράση "Μικρή που ήμουν μ'άρεσε να διηγούμαι όνειρα που δεν είχα δει και η πίστη που έβλεπα στα μάτια των άλλων τα έκανε πραγματικά πιστευτά και στα δικά μου μάτια" γιατί μόλις τα είδα μου θύμισε εμένα και ξαφνιάστηκα γιατί νόμιζα πως ήμουν που τα πιστεύει αυτά.
Όλα αυτά που διάβασα ήταν πολύ ωραία και θυμήθηκα τα δικά μας καλοκαίρια και ειδικότερα αυτό που πέρασε και είχα σπάσει το πόδι μου. Τα ίδια κάναμε και εμείς με την παρέα μου, σχολιάζαμε τη θάλασσα, τον ήλιο, ακόμα και τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Τηλεφωνούσαμε ο ένας στον άλλο το πρωί και ορίζαμε που και πότε θα συναντηθούμε. Φλερτάραμε, γελούσαμε και διασκεδάζαμε.
Δεν έχει σημασία αν κάποιες φορές τα κορίτσια τσακώνονταν γιατί αγαπούσε η μια την άλλη.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.

"Τα ψάθινα καπέλα" της Μαργαρίτας Λυμπεράκη

Από τον Αλέξανδρο Καρανάκη
με την επιμέλεια της φιλολόγου Μαρίας Μαγουλά*

Στο βιβλίο η Κατερίνα νοσταλγεί το σπίτι της που πέρασε εκεί το καλοκαίρι και οι αδελφές της νοσταλγούν κάτι αντίστοιχο έχοντας διαφορετικές απόψεις. Πρωταγωνιστούν η Κατερίνα και οι αδελφές της Μαρία και Ινφάντα. Η αφήγηση εκτυλίσσεται γύρω στο 1950.
Μια φράση που με εντυπωσίασε ήταν όταν η Ινφάντα έλεγε στην Κατερίνα "Μην με ξανακοιτάξεις, μην με ξανακοιτάξεις"αλλά μετά τα βρίσκανε αμέσως. Μετά την ολοκλήρωση του βιβλίου αισθανόμουν κυρίως νοσταλγία γιατί κι εγώ θυμήθηκα κάποιες αναμνήσεις του παρελθόντος.
Το βιβλίο περιγράφει στον αναγνώστη κάποιες αντιλήψεις εκείνης της εποχής.

*Η εκπαιδευτικός Μαρία Μαγουλά στα πλαίσια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών και της δραστηριότητας "Φιλαναγνωσία" ενθαρρύνει τους μαθητές της συμπληρώνοντας ένα φύλλο εργασίας να περιγράψουν ένα βιβλίο που διάβασαν.